Contract Controle Protocol
Het Contract Controle Protocol (CCP) was een afspraak tussen energieleveranciers waarmee zij bij een overstap konden controleren of een klant nog een lopend contract had. Het protocol werd vervangen door het Contract Einde Register (CER), dat sinds februari 2020 zelf ook niet meer wordt gebruikt.
Waarom er zo'n protocol kwam
Na de opening van de vrije energiemarkt mochten huishoudens zelf hun leverancier kiezen. Leveranciers gingen actief klanten werven, terwijl veel mensen niet precies wisten of hun contract nog liep, wanneer het afliep of dat het stilzwijgend was verlengd. Het gevolg was dat mensen op het verkeerde moment overstapten en soms zonder het te weten hun contract braken.
Hoe het werkte
De aangesloten leveranciers hielden samen een bestand bij met gegevens over lopende contracten. Per contract stond daarin onder meer:
- de einddatum van het contract;
- de opzegtermijn;
- de verlengperiode;
- of het contract al was opgezegd.
Kwam er een overstapaanvraag binnen, dan kon de nieuwe leverancier daarmee nagaan of de overstap op het juiste moment kon plaatsvinden. Zo werd voorkomen dat je bij een nieuwe leverancier stond ingeschreven terwijl je bij de oude nog niet netjes was afgemeld, of dat er een gat viel tussen twee leveringsovereenkomsten.
Het CCP was geen register dat je als consument zelf kon inzien. Het was een afspraak tussen leveranciers onderling, bedoeld voor hun eigen administratie. Wilde je weten wanneer je contract afliep, dan bleef je aangewezen op je contractbevestiging of op een vraag aan je leverancier.
Deelname was niet verplicht
Het merendeel van de leveranciers deed mee, maar niet allemaal. Was jouw leverancier niet aangesloten, dan moest je zelf opzeggen voordat je overstapte. Deed je dat niet, dan werd je overstapopdracht gewoon doorgevoerd, ook als er nog een contract liep. Bij een contract met een vaste looptijd kon dat leiden tot een vergoeding voor voortijdig opzeggen.
Waarom het CCP verdween
De marktprocessen werden in de jaren daarna verder gestandaardiseerd en geautomatiseerd. Een onderlinge afspraak tussen een deel van de leveranciers paste daar niet meer bij. Het CCP maakte plaats voor het Contract Einde Register, waarin de contracteinddata centraal beschikbaar waren voor het overstapproces. Ook dat register is inmiddels verleden tijd, waardoor het CCP vooral een historische term is geworden.
Hoe het overstappen nu gaat
Je hoeft zelf geen register of protocol te raadplegen. Bij het overstappen naar een andere leverancier regelt je nieuwe leverancier de opzegging bij de oude. Wel let je zelf op de einddatum: heb je een contract met een vaste looptijd, geef dan door wanneer dat afloopt.
Stap je eerder over, dan kan er een opzegvergoeding gelden. Je oude leverancier sluit af met een eindafrekening, waarop een eventuele vergoeding wordt verrekend.
Bronnen: ACM. Geraadpleegd september 2026.










